BRON/ http://www.bunkergordel.be/2-camouflage%20van%20de%20bunkers.htm De Camouflage van de bunkers van bruggenhoofd Gent. Als er iets is, waar de bunkerlinie “Bruggenhoofd Gent” zich onderscheid van de meeste andere bunkerlinies, is het zeker wel de camouflage van de bunkertjes. Ten opzichte van de buitenwereld bleken de bunkers in het algemeen meer dan goed gecamoufleerd. In de verslagen opgesteld door Duitse officieren die het bruggenhoofd mee hielpen aanvallen staat meer dan één keer vermeld dat het verdomd moeilijk was de bunkers te onderscheiden van de gewone gebouwen en stalletjes. Er zijn om deze reden ook meermaals gebouwen beschoten en aangevallen waarvan men verkeerdelijk dacht dat het bunkers waren. Hieronder een overzicht van de gebruikte methodes. De Bouw van Bruggenhoofd Gent. De Structuur van Bruggenhoofd Gent. Een nadere blik op de technische kant van de bouw van de bunkers. Beschrijving van de binnenkant van de bunkers en hun bewapening. Camouflage van de bunkers. Enkele opmerkingen en tekortkomingen aan dit bruggenhoofd. De Achttiendaagse Veldtocht zoals beleefd aan Bruggenhoofd Gent. Het lot van Bruggenhoofd Gent na drie dagen strijd. Testcamouflages Men kan vrij goed zien dat de eerste bunkers in de streek gebouwd werden in de buurt van Kwatrecht en Melle. Hier vindt men namelijk een aantal types van bunkers en vooral camouflagevormen terug, die we nergens anders meer tegenkomen op de linie. Zie onder andere de bunker AV14 (links). Deze bunker was als camouflage geverfd met verschillende kleurenbanden, passend bij het omliggende landschap. Dit zullen dus allicht groene en bruine banden geweest zijn. Bunker D20 was een buitenbeentje en een testgevalletje op de bunkerlinie. Deze bunker werd in zijn geheel lichtgroen geverfd, citroengroen (originele Franse kleur Vert vessie). Dit is een kleur die men verkrijgt door okergeel te gaan mengen met groen. Op deze groene ondergrond werden daarna kleurvlekken aangebracht in okerrood, okergeel, pruisisch blauw en smaragd groen. Mogelijks werd het geheel tijdens de strijdperiode dan nog eens verborgen onder camouflagenetten.

	Het bunkertje AV14 draagt trouwens op de zijkant van het sas (juist achter het hoekje waar men de toegangsdeur vindt), de sporen van een testcamouflage. Dit is een vlak van ongeveer een halve meter op een halve meter met een soort gebobbelde camouflage. Men vindt deze achteraf nergens toegepast op de rest van de linie. Allicht is het enkel bij dit testvlakje gebleven.

Camouflage als een gemetst huisje of stalletje In de landelijkste gebieden werden veel bunkers gecamoufleerd als kleine gemetste huisjes of stalletjes. Men ging rond de betonnen kernstructuur een volledige baksteenwand plaatsen zodat het geheel het uitzicht kreeg van een gemetst huisje of stalletje. Kenmerkend bij dit type van camouflage, is soms de enorme zin voor detail zoals u bij enkele foto’s verderop in de tekst kunt zien. De schietgaten ging men in dit geval verstoppen achter nepramen of deuren. Om de klassieke vorm van de bunker te verstoppen werden vaak nog meerdere volledige nepramen op de zij- en achterkanten van de bunkers voorzien. Soms werden deze rechtstreeks op gecementeerd beton geverfd of werden er zelfs volledig houten nepramen, met zelfs luiken eraan, voorzien. In sommige gevallen ging men zo ver dat men gordijntjes ging schilderen op de raampjes of de luiken. Om het nepraam te bevestigen op de gevel in de voorziene raamopening, ging men houten blokken ingieten in het beton. Deze gaten kan men meestal nog goed zien op de gevelzijdes. Waar ooit valse ramen hebben gestoken vindt men heden drie of vier gaten in de wand van de bunker. Soms zitten er nog restanten van de originele houten blokken, meestal in sterk vergane vorm, in de gaten. Ook zijn de plaatsen waar vroeger een raam of een nepdeur heeft gezeten, goed te herkennen. Indien het metselwerk met de jaren reeds is verdwenen, ziet men op de ruwe betonwand glad gecementeerde vlakken, lokaal waar de achterkant van het raam gezeten heeft. Ook vindt men hier en daar kleine details zoals in de bunker AV8 waar in het oreillon (in de teksten ook vaak een neus genoemd), een in detail uitgewerkt kapelletje te vinden is. Dit is uniek op gans de linie. De huisjes werden in de meeste gevallen voorzien van een vals dak met puntgevels en dakbedekking in boomse pannen of golfplaten.

Foto links: Voorkant bunkertje B26 te Munte – Foto rechts: Zijkant Mu15 te Munte